جاده احساس

خداوندا !

مرا وسیله صلح خویش قرار ده
آنجا که کین است، بادا که عشق آورم
آنجا که تقصیر است، بادا که بخشایش آورم
آنجا که تفرقه است، بادا که یگانگی آورم
آنجا که خطا است، بادا که راستی آورم
آنجا که شک است، بادا که ایمان آورم
آنجا که نومیدی است، بادا که امید آورم
آنجا که ظلمات است، بادا که نور آورم
آنجا که غمناکی است، بادا که شادمانی آورم
.
.
.
به تو تقدیم می کنم

تمام احساسات درونم را

که مشتاقانه توروا طلب میکنند

به تو تقدیم می کنم

لحظه لحظه های دلتنگیم را

که به وسعت تمام روزهایی است که بی تو سر کردم

وبه تو تقدیم میکنم

عشق را

که در تپش های قلبم

و در اشتیاق چشمان همیشه منتظرم یافتم

این ارزشمندترین هدیه من به توست

گوشه ای از قلبت پناهش ده

وبا خورشید مهربانیت نگهبانش باش

همیشه در خاطرم خواهی ماند