جاده احساس

ﺁﯾﺎ ﻣﯿﺪﺍﻧﯿﺪ ?! ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻓﻮﺕ ﺷﺨﺺ ﺭﺷﺪ ﻣﻮﻫﺎﯾﺶ ﺗﺎ ﭼﻨﺪﯾﻦ ﻣﺎﻩ ﻣﺘﻮﻗﻒ ﻧﻤﯿﺸﻮﺩ .!ﺁﻳﺎ ﻣﻴﺪﺍﻧﻴﺪ ?! ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﻓﻮﺕ ﺗﻨﻬﺎ ﻗﺴﻤﺖ ﭼﭗ ﻣﻐﺰ ﺗﺎ ﻫﻔﺖ ﺩﻗﯿﻘﻪ ﺯﻧﺪﻩ ﻣﯿﻤﺎﻧﺪ ﻭ ﺗﻤﺎﻡ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﺼﻮﺭﺕ ﯾﮏ ﺧﻮﺍﺏ ﻣﺮﻭﺭ ﻣﯿﮑﻨﺪ !ﻻ ﺣﻮﻝ ﻭﻻ ﻗﻮﺓ ﺇﻻ ﺑﺎﻟﻠﻪ . ﺁﯾﺎ ﻣﯿﺪﺍﻧﯿﺪ ?! ﭘﺲ ﺍﺯ ﻣﺮﮒ ﺗﻨﻬﺎ ﻋﻀﻮﯼ که ﺗﺎ 3 ﺭﻭﺯ ﺯﻧﺪﻩ ﺍﺳﺖ ﮔﻮﺵ ﻫﺴﺖ ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ ﻋﻠﺖ ﻫﻨﮕﺎﻡ ﻣﺮﮒ ﺗﻠﻘﯿﯿﻦ ﺧﻮﺍﻧﺪﻩ ﻣﯿﺸﻮﺩ !ﺳﺒﺤﺎﻥ ﺍﻟﻠﻪ . ﺁﯾﺎ ﻣﯿﺪﺍﻧﯿﺪ ! ؟ ﻣﻠﮏ ﺍﻟﻤﻮﺕ ﯾﻌﻨﯽ ﺣﻀﺮﺕ ﻋﺰﺭﺍﺋﯿﻞ ) ﻉ ( ؛ ﺩﺭ ﺷﺒﺎﻧﻪ ﺭﻭﺯ 360 ﻣﺮﺗﺒﻪ ﺑﻪ ﺗﻮ ﻧﮕﺎﻩ ﻣﯿﮑﻨﺪ؛ ﻭ ﻣﻨﺘﻈﺮ ﺍﻣﺮ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﺍﺳﺖ ﺑﺮﺍﯼ ﻗﺒﺾ ﺭﻭﺣﺖ؛ ﭘﺲ ﺳﻌﯽ ﮐﻦ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺗﻮ ﺭﺍ ﺗﺤﺖ ﻧﻈﺮ ﺩﺍﺭﺩ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﻣﻌﺼﯿﺖ ﻧﺸﻮﯼ؛ ﺩﺭ ﻏﯿﺮ ﺍﯾﻦ ﺻﻮﺭﺕ ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺑﺎ ﺧﺪﺍﻭﻧﺪ ﻣﺘﻌﺎﻝ ﺗﻘﺎﺑﻞ ﺧﻮﺍﻫﯽ ﮐﺮﺩ !

       لمس کن کلمات که برایت مینویسم
             تابخوانی و بدانی که چقدرجایت خالیست
                     تابدانی نبودنت آزارم میدهد
                     لمس کن کلمات را که لمس ناشدنیست که از دل تنگم مینویسم
                     تابدانی چقدردلم برایت تنگ شده لمس کن و درک کن برگرد

           پاييز
                      آرام
                                 آرام
                                            قد مى كشد
                                                       اما هنوز
                                                                  بوى بهار مى آيد
                                                                  از كوچه اى
                                                                  كه تو در آن
                                                                  مرا بوسيدى.

آبی که از سرم پرید آب نبود
گلوله های همسنگرم بود که از کنار گوشم گذشت
سرم شلوغ است
و بمب های هسته ایی جهان اول
سر به سرم میگزارد
هرگز با دیکتاتوری مذهبی در اینجا بحث نمیکنم
چون به فکرش چپ زده ام
شعر کفری نمی سرایم
سرم شلوغ است
شبیه کوچه لیلامی
و در آن ازدحام سرگیچ کننده
چشمانم ترا میپاید
آهای هدایت
بوف ات کور خوانده است ما را
میخواهم اعتراف کنم
از داستان های کوتاه چخوف متنفرم
چون شبیه روزهای خوب کوتاه بود
سرم شلوغ است
شبیه کله پزی در زمستان
پاییز که میشود
سکوت میخواهم
تا در نُت های آرامش خودم را رها کنم
ولی
در من سکوتی سوت میکشد
شبیه قطاری در روز بارانی
و نگاه غریب مسافری در غربت
میان کدامین لحظه ها گمی؟
شب میرسد
و در این ازدحام مبهوت و گیچ
به تو فکر میکنم
که نشود فراموشم کرده باشی
دیوارهای اتاق پا می کشند و
ورق های شعرم شبیه وصیت نامه سربازی ست
که نخوانده باقی میماند زیر آوار
کتاب های قفسه اتاق آتش بازی براه میاندازند
و تمام نبودنت دورش میرقصند
سرم آنقدر شلوغ است
شبیه مندوی شهر ما
که بوی گند میدهد
و اذان مغرب را از دهن نصواری موذنی میشنوم
تهوع آور است
این شهر را
میخواهم بالا بیاورم
آدمیست دیگر
گاهی دلش ميخواهد هرکاری بکند
مثلا شاید در لحظه ایی که باید بخندد
میگرید
لباس هایم کفنی شده اند
که جسدی در آن نفس میکشد
زنده گی یعنی همین
مرده های متحرک